kasabanın birinde bir yaşlı adam yaşıyormuş .gezerken  insan ne ederse kendine eder diyerek mırıldanırmış hep.hiç kimse anlam veremiyormuş  neden böyle mırıldanarak gezdiğine .
bir gün bir kaç bayan bu ihtiyara kızmışlar ve plan yapmışlar demişlerki biz sana bir oyun yapalımda gününü gör demişler nasılmış insan kendi kendine edermiş deyip ve planı yapıp uygulamaya koymuşlar.
bayanın birisi köy ekmeği yapmış ve içine zehir koyup bu yaşlıya vermişler .yaşlı adamda biraz gezdikden sonra kasabanın biraz dışında bir çeşme başına  oturmuş  ekmeği yiyeçekmişki yanından bir delikanlı geçiyomuşdu.
amca ekmeğin ne kadar güzel ve çok güzel kokuyo demiş özlemişim köy ekmeğini demesiyle yaşlı adam ekmeği delikanlıya vermiş .
nerden geldiğini sormuş ve delikanlı askerden eldiğini söylemiş derken sohbet etmişler biraz delikanlı o arada ekmeği yemiş.
daha sonra amca ben evime gideyim annenm beni bekler deyip oradan ayrılmış.
eve geldiğinde karnında müthiş derecede bir ağrı kıvranıyomuş delikanlı .ne yapsalar geçmemiş
dokdora gidelim derken annesi delikanlıya sormuş oğlum noldu sana birden bira demiş  ve delikanlı bilmiyorum anne bir şey de yemedim oralarda ama gelirken yaşlı bir amcadan köy ekmeği yedim demiş ve oracıkda vefat etmiş delikanlı.
kadın dövünerek feryat ediyormuş eden kendine edermiş ben bilemedim kendi oğlumu elimle zehirldim deyip feryatlar ediyomuş .
çevredekiler ne demek istediğini anlamamışlar daha sonra kadın olup biteni anlatmış .o zehirli köy ekmeğini yapan delikanlının annesiymiş meğer .yaşlı adamı zehirleyim derken kendi oğlunu zehirlemiş.
evet arkadaşlar şu yalan dünyada herkes kendine ediyo kimse kimseye bir şey yapmıyor . hikayeyi okuduğumda çok etkilendim .